• سود مشارکت برای سال ۱۴۰۱، برابر ۲۹/۰۲ درصد
• سود مشارکت برای سال ۱۴۰۰، برابر ۲۸/۲۸ درصد
• سود مشارکت برای سال ۹۹، برابر ۴۱ درصد
• سود مشارکت برای سال ۹۸، برابر ۲۹/۸ درصد
• سود مشارکت برای سال ۹۷، برابر ۲۲/۲ درصد

• بیمه نامه دارای اعتبار و جاری باشد. بیمه نامه های فسخ شده، ابطال شده، بازخریدشده یا معلق، مشمول دریافت وام نمی باشند.
• دو سال تمام از مدت بیمه نامه گذشته باشد.
• حق بیمه دو سال تمام پرداخت شده باشد.
• بیمه نامه دارای ارزش بازخرید باشد.
• بیمه نامه در زمان درخواست وام هیچگونه بدهی نداشته باشد.در صورت داشتن بدهی هنگام درخواست وام، بدهی باقیمانده بیمه نامه بایستی توسط بیمه گذار تسویه شود.
• در صورت اخذ وام قبلی،باید بدهی وام را به طور کامل تسویه کرده باشد.

بیمه عمر دارای ماهیت متفاوتی نسبت به بیمه تأمین اجتماعی است. بیمه تأمین اجتماعی بیشتر ظرفیت خود را در بخش درمانی صرف می‌‌کند و بخش اعظمی از مبلغ دریافتی به عنوان حق‌‌بیمه به هزینه‌‌های درمانی اختصاص داده می‌‌شود. یکی از مهمترین تفاوت‌‌های بیمه عمر و تأمین اجتماعی مبحث بازنشستگی است؛ در بیمه تأمین اجتماعی حتما باید مدت خدمت بر اساس جداول مشاغل به پایان برسد. (مثلا ۲۰ سال سابقه برای مشاغل سخت و زیان‌‌آور یا ۳۰ سال سابقه برای مشاغل عادی). اما در بیمه عمر واریز ۵ سال حق بیمه جهت استفاده از خدمات مستمری و بازنشستگی کافی‌‌ست، بیمه‌‌های عمر دارای قراردادهای ۵ تا ۳۰ ساله هستند و اگر حداقل این دوران را طی کنید نیز می‌‌توانید بازنشسته شوید.

به حق بیمه های بیمه تامین اجتماعی سود تعلق نمی گیرد در صورتیکه به حق بیمه های عمر و مستمری علاوه بر سود تضمین شده سود مشارکت در منافع تعلق می‌گیرد.

در بیمه تامین اجتماعی با توجه به عدم امکان سرمایه گذاری امکان بازخرید وجود ندارد، در صورتی که در بیمه های عمر و مستمری با توجه به بخش سرمایه گذاری و تشکیل اندوخته در هر بیمه نامه، در هر زمانی در طول مدت بیمه نامه، بازخرید بیمه نامه و یا بهره مندی از سایر مزایا از قبیل دریافت وام و برداشت از اندوخته امکان پذیر بوده و در پایان مدت بیمه نامه اندوخته تشکیل شده به صورت یکجا و یا مستمری پرداخت می گردد.

ضمن اینکه در بیمه های تأمین اجتماعی، در صورت فوت بیمه شده جز مبلغ اندکی جهت هزینه کفن و دفن، سرمایه دیگری به ذینفعان پرداخت نمی گردد. در صورتی که در بیمه های عمر و مستمری علاوه بر بهره مندی از پوشش ها در طول مدت بیمه نامه، در صورت فوت بیمه شده سرمایه از پیش تعیین شده جهت فوت به هر علت و یا فوت ناشی از حادثه بعلاوه اندوخته تشکیل شده تا زمان فوت به ذینفعان بیمه نامه پرداخت می گردد.

بانک و بیمه دو سازمان مستقل با دو وظیفه متفاوت برای ایجاد آرامش و آسایش طراحی شده‌‌اند؛ وظیفه بانک ایجاد امنیت برای سرمایه‌‌ها بوده و به آن تسهیلاتی را نیز ارائه می‌‌کند. در عوض شرکت‌‌های بیمه وظیفه جبران خسارات پس از وقوع حادثه را بر عهده دارند و خسارات جانی و مالی ما را جبران می‌‌کنند. بنابراین بانک و بیمه نه تنها جایگزین هم نبوده بلکه مکمل یکدیگر به حساب می‌‌آیند.
در اینجا به صورت خلاصه به مقایسه بانک و بیمه و اشاره به تفاوت‌‌های آنان می‌‌پردازیم:

• با توجه به در دسترس بودن همیشگی، پس‌‌انداز در سیستم بانکی از قدرت نقدینگی بالایی برخوردار است، ولی این موضوع از نظر اشخاصی که دارای برنامه‌‌ای منظم جهت مقاصد خاص در آینده می‌‌باشند مطلوب نیست.
• خرید بیمه‌‌نامه باعث به وجود آمدن یک اهرم فشار جهت کاهش هزینه‌‌های مصرفی غیر ضروری و ادامه پس‌‌انداز است، در  صورتی که در پس‌‌اندا‌‌زهای بانکی هیچ گونه اجبار و ضرورتی وجود ندارد.
• سود سپرده پس‌‌انداز در بانک‌‌ها همیشه ثابت نیست و متناسب با اوضاع اقتصادی کشور و تغییر سیاست بانک مرکزی تغییر می‌‌یابد، در صورتی که سود‌‌اندوخته بیمه نامه‌‌های عمر و مستمری در طول مدت بیمه‌‌نامه ثابت است و این امر در سرمایه‌‌گذاری بعنوان مزیت برشمرده می‌‌شود.
• در نظام بانکی صرفاً سود تضمین شده بر روی سپرده محاسبه و لحاظ می‌‌گردد، در  صورتی که در بیمه‌‌های عمر و مستمری علاوه بر سود روز‌‌شمار و مرکب تضمینی، ۸۵% سود مشارکت در منافع به سپرده‌‌ها اختصاص داده می‌‌شود.
• اخذ وام در نظام بانکی مستلزم سپری شدن مراحل طولانی و ارائه ضامنین معتبر است، در حالیکه با درخواست بیمه‌‌گذار از محل اندوخته ریاضی بیمه‌‌نامه عمر در کوتاه‌‌ترین زمان ممکن جهت تامین نیازهای فوری، وام بدون اخذ ضامن داده می‌‌شود.
• در بیمه‌‌نامه‌‌های عمر و مستمری اندوخته شخص تحت هیچ شرایطی قابل مصادره توسط طلبکاران نیست، در حالی که در موضوع پس‌‌انداز بانکی، در صورت فوت صاحب حساب، بدهی طلبکاران از حساب وی تسویه می‌‌شود.